มาทีหลังเข้ามานั่งเป็นที่สอง
ห้องใจน้องหมดทั้งดวงมีแต่เขา
พรหมลิขิตมิได้เขียนเพื่อสองเรา
โอแสนเศร้าอิจฉาเขาเราช้าไป

แวะไปเยี่ยมบล๊อกเก่าตัวเอง เจอ entry ที่อยากเก็บไว้เลยคัดลอกมาลงที่นี่ด้วย :)

ตัดเอาท่อนที่ชอบที่สุดมาจากเพลง “ที่ว่าง” ของ Pause มา

"ประโยชน์ที่ใด หากรักทำร้ายตัวเอง
เว้นที่ว่างตรงกลางไว้คอย เพื่อให้เราได้ตามหาฝันร่วมกัน"

ผมเห็นด้วยว่า เราไม่ควรเจ็บซ้ำซากเพราะรักคนอื่น เพราะนั่นหมายถึงเราไม่ดูแลตัวเอง อาจจะดูเห็นแก่ตัว แต่ผมเชื่อว่าถ้าดูแลตัวเองให้ดีไม่ได้ มันก็ยากที่จะไปดูแลคนอื่นให้ดีได้ (เหมือนกับช่วยคนจมน้ำ ถ้าคุณเองยังเอาตัวไม่รอดแต่ยังฝืนไปช่วยเขา ก็คงกอดคอกันตายเป็นคู่ เหมือนปาท่องโก๋โดดลงกระทะน้ำมันร้อนๆ)

ว่างพอจะมีอารมณ์แต่ง ...
ทดเก็บไว้เสียหน่อย

ริรัก รอลุ้น ร้อนทรวง
รักลวง ร้าวรอน ร่ำไห้
ล่ำลา รักหลอก บอกใจ
รักใคร ระไว ช้ำเรา

อ่านแล้วชอบ เลยขอทำสำเนาเก็บไว้เพราะกลัวต้นฉบับจะหาย

ที่มา : http://www.stock2morrow.com/forums/showthread.php?t=1487

มันเป็นตอนเช้าเวลาประมาณ 08.30 น. ที่วุ่นวายเอาการ เมื่อสุภาพบุรุษสูงอายุท่านหนึ่งในวัย 80 กว่ามารับบริการแพทย์ตัดไหมจากแผลที่หัวแม่มือ และบอกว่าขอให้รีบหน่อย เพราะมีนัดตอน 09.00 น.

เมื่อผมตรวจร่างกายตามปกติเสร็จ ผมก็ขอให้นั่งรอ โดยผมรู้ว่า อย่างไรเสีย ก็ไม่หนีหนึ่งชั่วโมงกว่า ที่จะถึงคิว ผมเห็นสุภาพบุรุษท่านนี้ ดูนาฬิกาหลายครั้งอย่างกระสับกระส่าย